Afazja to zaburzenie pojawiające się na skutek uszkodzeń korowych ośrodków mowy. Może być częściowe lub pełne i objawia się w trudnościach z mówieniem i rozumieniem mowy. Osoby cierpiące na afazję mają też problemy z pisaniem i czytaniem. Afazja bardzo często jest spowodowana urazami czaszkowo-mózgowymi, udarem mózgu i innymi zmianami chorobowymi.

Dysfazja to z kolei utrata umiejętności słownego porozumiewania się w wieku rozwojowym. Może on objawiać się dysgramatyzmem i trudnościami w znajdowaniu odpowiednich wyrazów. Terapia afazji i terapia dysfazji powinna być rozpoczęta u logopedy jak najwcześniej, bez względu na formę kontaktu możliwą dla pacjenta.

Terapia afazji dąży do przywrócenia zdolności do rozumienia przez chorego wypowiedzi, które są do niego kierowane. Szczegółowa metodyka zależy od wielu czynników takich jak stan zdrowia chorego czy rozpoznania klinicznego.

Terapia dysfazji ma na celu likwidację trudności w ekspresji językowej. Logopeda zaczyna terapię od pracy na poziomie wyrazów , następnie sylab a na końcu – głosek. Terapia wymaga ogromnego zaangażowania i wysiłku ze strony pacjenta. Z czasem wspólną pracą znajdziemy możliwie najefektywniejszą drogę komunikacji.